Door Pepermans de Belgische Haas
De merkwaardige verdwijning van een zonnebril
Waarde lezers,
Soms zijn het niet de grote gebeurtenissen die een bos in beweging brengen, maar juist de kleine voorvallen die later met een glimlach worden naverteld.
Zo brak er onlangs een lichte vorm van paniek uit toen Willie de Worm ontdekte dat zijn geliefde zonnebril spoorloos was verdwenen.
Wie Willie een beetje kent, weet dat hij zich zelden zonder zijn vertrouwde bril laat zien. Nog vóór de zon goed en wel boven de bomen uitkwam, klonk zijn bezorgde stem al door de Klaprooshoeve.
“Mijn bril… mijn zonnebril is weg!”
Binnen de kortste keren kwam een ware zoekactie op gang.
Pien vloog speurend langs de bramenstruiken, Jasper keek zorgvuldig tussen de leliebladeren en Henny inspecteerde ieder tuinpad dat hij tegenkwam. Zelfs Thea haalde haar versgebakken broodjes iets eerder uit de oven om mee te helpen zoeken. Bennie keek nog even tussen zijn gereedschap en Tommie gluurde zelfs in het vogelhuisje bij de grote eik.
Werkelijk niemand wilde dat Willie zonder zijn zonnebril de dag moest beginnen.
Na een flinke zoektocht keerde het gezelschap enigszins vermoeid terug naar de wormenboerderij.
En daar…
Lag de beroemde zonnebril.
Keurig op het nachtkastje.
Precies op de plek waar Willie hem de avond ervoor zelf had neergelegd.
Een korte stilte volgde.
Daarna klonk er een luid gelach dat nog lang tussen de bomen van Het Grote Bos bleef hangen.
Willie zette zijn bril rustig op zijn neus, keek eens om zich heen en sprak met een klein glimlachje:
“Ik wilde alleen even controleren of iedereen nog goed kon zoeken.”
Of dat werkelijk de waarheid was, laat ik graag aan uw eigen verbeelding over.
Met vriendelijke bosgroet,
Pepermans
Vaste schrijver van de Boskrant
“De redactie acht het van groot belang dat men de Boskrant met een kop kruidenthee tot zich neemt.”