LEES DE BOSKRANT

Door Pepermans de Belgische Haas

Het raadsel der verdwenen wasknijpers

Waarde lezers,

Met enige verbazing, doch zonder overhaaste gevolgtrekkingen, acht ik het mijn plicht melding te maken van een merkwaardige gebeurtenis die zich de afgelopen dagen op de Klaprooshoeve heeft voorgedaan.

Mevrouw Thea bemerkte namelijk dat haar vertrouwde mandje met wasknijpers, dat reeds vele jaren naast de waslijn zijn vaste plaats kent, plotseling aanzienlijk leger was dan gebruikelijk.

Aanvankelijk werd aangenomen dat de knijpers wellicht tussen de lakens waren gevallen of eenvoudigweg een andere bestemming hadden gevonden. Doch na een zorgvuldige inspectie van de kippenren, de moestuin, het schuurtje en zelfs de boomgaard, ontbraken zij nog immer.

Het betreft niet één of twee wasknijpers.

Neen.

Een aanzienlijk deel van de verzameling lijkt zich in alle stilte uit de voeten te hebben gemaakt.

Henny heeft reeds een nauwkeurige ronde langs de waslijn gelopen. Bennie onderzocht zorgvuldig iedere kier en spleet waarin een knijper zich eventueel zou kunnen verschuilen. Tommie nam de hogere boomtakken voor zijn rekening en Sjors verklaarde plechtig dat hij met deze verdwijning “werkelijk niets van doen” had.

Of deze verklaring geheel overtuigend was, laat ik graag aan uw eigen oordeel over.

Zelfs Willie heeft, zij het onder lichte tegenzin, een blik geworpen rondom zijn wormenboerderij. Zijn bijdrage aan het onderzoek bleef overigens beperkt tot de opmerking dat een wasknijper bijzonder oncomfortabel zou zitten op een wormenstaart.

Tot op heden ontbreekt echter ieder spoor.

Het mysterie der verdwenen wasknijpers blijft derhalve onopgelost.

Mocht één der oplettende bewoners of bezoekers onverhoopt een eenzame wasknijper aantreffen, dan wordt vriendelijk verzocht deze terug te bezorgen bij Thea.

Zij zal u daarvoor ongetwijfeld belonen met een hartelijke glimlach…

…en wellicht zelfs met een versgebakken koekje.

Met de meeste hoogachting,

Pepermans

Hoofdredacteur van de Boskrant

De redactie acht het van groot belang dat men de Boskrant met een kop kruidenthee tot zich neemt.”

Door Pepermans de Belgische Haas

De merkwaardige verdwijning van een zonnebril

Waarde lezers,

Soms zijn het niet de grote gebeurtenissen die een bos in beweging brengen, maar juist de kleine voorvallen die later met een glimlach worden naverteld.

Zo brak er onlangs een lichte vorm van paniek uit toen Willie de Worm ontdekte dat zijn geliefde zonnebril spoorloos was verdwenen.

Wie Willie een beetje kent, weet dat hij zich zelden zonder zijn vertrouwde bril laat zien. Nog vóór de zon goed en wel boven de bomen uitkwam, klonk zijn bezorgde stem al door de Klaprooshoeve.

“Mijn bril… mijn zonnebril is weg!”

Binnen de kortste keren kwam een ware zoekactie op gang.

Pien vloog speurend langs de bramenstruiken, Jasper keek zorgvuldig tussen de leliebladeren en Henny inspecteerde ieder tuinpad dat hij tegenkwam. Zelfs Thea haalde haar versgebakken broodjes iets eerder uit de oven om mee te helpen zoeken. Bennie keek nog even tussen zijn gereedschap en Tommie gluurde zelfs in het vogelhuisje bij de grote eik.

Werkelijk niemand wilde dat Willie zonder zijn zonnebril de dag moest beginnen.

Na een flinke zoektocht keerde het gezelschap enigszins vermoeid terug naar de wormenboerderij.

En daar…

Lag de beroemde zonnebril.

Keurig op het nachtkastje.

Precies op de plek waar Willie hem de avond ervoor zelf had neergelegd.

Een korte stilte volgde.

Daarna klonk er een luid gelach dat nog lang tussen de bomen van Het Grote Bos bleef hangen.

Willie zette zijn bril rustig op zijn neus, keek eens om zich heen en sprak met een klein glimlachje:

“Ik wilde alleen even controleren of iedereen nog goed kon zoeken.”

Of dat werkelijk de waarheid was, laat ik graag aan uw eigen verbeelding over.

Met vriendelijke bosgroet,

Pepermans

Vaste schrijver van de Boskrant

“De redactie acht het van groot belang dat men de Boskrant met een kop kruidenthee tot zich neemt.”

Door Pepermans de Belgische Haas

Een bijzondere aanwinst voor de schaaktafel

Waarde lezers,

Het is mij een genoegen u te kunnen berichten dat de schaakliefhebbers van Het Grote Bos zich mogen verheugen op een bijzondere uitbreiding van het inmiddels welbekende schaakspel.

Onze goede vriend Sjors de Kater heeft tijdens een bezoek aan een bescheiden vlooienmarkt een fraaie verzameling houten schaakpionnen weten te bemachtigen. Naar eigen zeggen viel zijn oog er onmiddellijk op, waarna hij niet lang heeft hoeven nadenken om deze keurige set aan zijn verzameling toe te voegen.

Sindsdien worden de pionnen met de grootste zorg behandeld. Voor iedere schaakpartij worden zij één voor één zorgvuldig op het bord geplaatst, alsof zij reeds vele jaren deel uitmaken van de schaaktafel bij de Klaprooshoeve.

Wie Sjors de afgelopen dagen heeft ontmoet, zal ongetwijfeld hebben opgemerkt dat zijn snorharen van tevredenheid licht omhoog krullen zodra het gesprek op zijn nieuwe aanwinst komt. Men zou zelfs kunnen zeggen dat hij nog nimmer zo trots is geweest op een verzameling houten speelstukken.

Volgens betrouwbare bronnen heeft Henny inmiddels reeds een eerste partij gespeeld. Hoewel de uitslag mij niet geheel bekend is, schijnt vooral de bewondering voor de nieuwe pionnen groter te zijn geweest dan de aandacht voor het spel zelf.

Mocht u de schaaktafel passeren, neemt u dan gerust een ogenblik de tijd om deze fraaie aanwinst te aanschouwen. Zij bewijst eens te meer dat bijzondere schatten soms gevonden worden op de meest onverwachte plaatsen.

Met de meeste hoogachting,

Pepermans

Hoofdredacteur van de Boskrant

“De redactie acht het van groot belang dat men de Boskrant met een kop kruidenthee tot zich neemt.”