Door Pepermans de Belgische Haas
De stilte tussen de bladeren
Beste bewoners van Het Grote Bos,
Vanmorgen maakte ik mijn gebruikelijke wandeling langs de oude eikenlaan. De herfst laat zich inmiddels voorzichtig zien. Hier en daar dwarrelt een blad naar beneden, terwijl de zon nog dapper probeert door de kruinen heen te schijnen.
Het viel mij op dat iedereen tegenwoordig wel erg druk is. Bennie vliegt af en aan met zijn klusmand. Henny bezorgt de ene uitnodiging na de andere. Thea staat bijna dagelijks achter het fornuis en zelfs Willie… ja, zelfs Willie heeft het druk met mopperen.
Toch gebeurde er vandaag iets bijzonders.
Midden op het bospad bleef ineens iedereen stilstaan. Niet omdat er iets aan de hand was, maar omdat er helemaal niets te horen was.
Geen gehamer. Geen gekwetter. Geen geritsel.
Alleen de wind die zachtjes door de bomen gleed.
We bleven zomaar een paar minuten staan. Niemand zei iets. En juist die stilte bleek misschien wel het mooiste gesprek van de dag.
Soms vergeten we hoe bijzonder Het Grote Bos eigenlijk is. We haasten ons van de moestuin naar het voederhuisje, van de leeshoek naar de schommelboom. Maar af en toe is het goed om gewoon even stil te staan.
Kijk eens omhoog naar de bladeren. Luister naar de wind. En geniet van alles wat er al is.
Want de mooiste verhalen beginnen vaak… met een klein moment van stilte.
Hartelijke groet,
Pepermans Vaste schrijver van de Boskrant
“De redactie acht het van groot belang dat men de Boskrant met een kop kruidenthee tot zich neemt.”